Ut aliquid scire se gaudeant

Observera

Denna text publicerades första gången den 20 november, 2008. Den kan därför innehålla information eller ståndpunkter som är inaktuella. Den finns tillgänglig på hemsidan för arkivändamål.

Ex eorum enim scriptis et institutis cum omnis doctrina liberalis, omnis historia. Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Animi enim quoque dolores percipiet omnibus partibus maiores quam corporis. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus.

Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Non potes, nisi retexueris illa. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Sed haec nihil sane ad rem; Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Quis enim est, qui non videat haec esse in natura rerum tria?

Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. An hoc usque quaque, aliter in vita?

Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Res tota, Torquate, non doctorum hominum, velle post mortem epulis celebrari memoriam sui nominis. Primum divisit ineleganter; Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Prave, nequiter, turpiter cenabat; An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Consequentia exquirere, quoad sit id, quod volumus, effectum. Qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. Id est enim, de quo quaerimus. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret.

Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Ita multa dicunt, quae vix intellegam. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?

Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Inde igitur, inquit, ordiendum est. Quae quidem sapientes sequuntur duce natura tamquam videntes; Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Ad eos igitur converte te, quaeso. Que Manilium, ab iisque M. Sequitur disserendi ratio cognitioque naturae; Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Quare attende, quaeso. Haeret in salebra. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Cum salvum esse flentes sui respondissent, rogavit essentne fusi hostes. Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Duo Reges: constructio interrete.